Jakie znane są dzieciom sposoby przemieszczania osobników żyjących? Lekcja – Brachiacja

BLOG MAŁYCH ODKRYWCÓW

Jakie znane są dzieciom sposoby przemieszczania osobników żyjących?

a) w wodzie: siła odrzutu, falowanie, wiosło­wanie i ślizganie.

siła odrzutu: tak poruszają się meduzy, kałamarnice – one wciągają wodę i ją wyrzucają z tak wielką siłą, że zwierzę może wyskoczyć z wody i przelecieć kilka metrów w powietrzu.

falowanie – u ryb fala wodna powstaje gdy jednocześnie po jednej stronie ich ciała mięśnie się kurczą, a po drugiej stronie ciała mięśnie się rozkurczają.

wiosłowanie – jest to kolejna technika poruszania się ryb – oprócz falowania. Ryby używają płetw bocznych tak jak my wioseł – zagarniają wodę i pchają ją do tyłu. Wykorzystując tę techni­kę, ryba może manewrować pomiędzy przesz­kodami,
a nawet płynąć do tyłu. Wiele ryb raf ko­ralowych pływa tylko w ten sposób. Rekiny poruszają się za pomocą ogona – natomiast ich płetwy piersiowe (po boku) pozwalają utrzymać się na wodzie – w ten sposób rekin który jest ciężki nie tonie. Jego płetwy piersiowe są jak skrzydła u szybowca. Przykładem morskiej ryby która szybko pływa oprócz rekina jest żaglica – może ona rozwijać w wodzie prędkość – 100 – 130 kilometrów na godzinę (to tak szybko jak auta jeżdżące po autostradzie).
Jest najszybciej pływającą rybą na świecie.

b) w powietrzu:

– latanie – taki sposób przemieszczania dzięki swoim skrzydłom opanowały ptaki, nietoperze i owady. Działanie skrzydeł jest podobne do dzia­łania rybich płetw. Uderze­nie skrzydłem w dół powoduje powstanie siły po­pychającej do góry i do przodu ciało ptaka, nieto­perza lub owada. Ptaki dodatkowo wykorzystują do poruszania się siłę wiatru. Ustawiają swoje ciało odpowiednio do prądów powietrza. Dzięki temu latają jak szybowce – mają rozłożone skrzydła, ale nie muszą nimi machać, aby się przemieścić. Siła wiatru pozwala ptakom utrzymać się na pewnej wysokości i pokonać odpowiedni dystans – bez tracenia ich siły i energii. Tę technikę opanowały do perfekcji albatrosy – one bez machania skrzydłami mogą pokonać dystans ponad 100 kilometrów (dla przykładu pomiędzy Poznaniem a Lesznem jest odległość około 79 km, pomiędzy Poznaniem
a Piłą jest około 96 km). Dzięki machaniom skrzydłami zwierzęta osiągają bardzo duże prędkości, na przykład jeżyki one mogą latać nawet z prędkością 170 km/godzinę. Niektóre zwierzęta pokazują także że można przemieszczać się w powietrzu, nie posiadając skrzydeł. Takim przykładem są:

– wiewiórki latające – które opanowały sztukę lotów ślizgowych. Zwierzęta te skacząc z gałęzi – rozkładają kończyny, pomiędzy którymi rozpięte są fałdy skórne i lotem dostają się na sąsiednie drzewa, które mogą być oddalone nawet
o kilkadziesiąt metrów. Przypomina to lot człowieka na spadochronie. Takie przemieszczanie nie pozwala jednak wiewiórkom na długie utrzymanie się w powietrzu czy osiąganie dużej wysokości.

c) na lądzie:

pełzanie – poprzez kurczenie i rozkurczanie mięśni wytwarzane są siły które ciągną i pchają ciało. Tak poruszają się dżdżownice, larwy motyli i ślimaki (im dodatkowo jest łatwiej bo wytwarzają śluz, dzięki któremu transportują swoje ciało. Śluz dalej ślimakom poślizg, a także pomaga im utrzymać się podłoża – coś w rodzaju kleju). Podobnie przemieszcza się wąż, który porusza się dzięki ruchom dużych, ostro zakończonych łusek znajdujących się na jego brzuchu. Łuski te zahaczają się o podłoże, dając oparcie wężowi – w ten sposób następuje przesunięcie jego ciała. Następnie łuski te są odrywane od podłoża i zaczepiane o inne miejsce.

– kroczenie – poruszanie odbywa się poprzez kończyny i siłę mięśni. Tak przemieszczają się ludzie i także inne ssaki –
na przykład gepardy – które na krótkim dystansie mogą biec z pręd­kością 95 kilometrów na godzinę (tak jeździ szybko auto na autostradzie) czy kangury szare – które wykonują skoki na odległość 12 metrów. Zwierzęta te wykorzystują siłę swoich mięśni, które działają jak sprężyny – które jak katapulty wyrzucają ich ciało do przodu.

brachiacja – to sposób poruszania się po drzewach charakterystyczny dla niektórych gatunków małp – takich jak gibony, orangutany, czepiaki i bonobo (gatunek szympansa). Polega na przemieszczaniu się z gałęzi na gałąź, wisząc – za pomocą rąk i nóg. W ten sposób mały kołyszą swoim ciałem jak wahadło. W ten sposób gibony mogą przemieszczać się z prędkością 56 km/h, oddając skoki o długości 15 m.

Udostępnij:

Zobacz także:

gra-do-programowania-dla-dzieci

Lekcja – Programowanie na stole

Dodatkowo raz w miesiącu przeprowadzamy lekcje z programowania na stole, dzieci układająprogramy z klocków magnetycznych i wysyłają program do tabletów. Również układamy figury zklocków drewnianych,

Czytaj więcej »

Czym jest język Scratch?

Nauka programowania na pierwszy rzut oka może być twardym orzechem do zgryzienia. Rozmaite języki programowania wyróżniają się przede wszystkim długimi linijkami kodu oraz wieloma regułami,

Czytaj więcej »